بارک وباما رییس جمهور ایالات متحده ی امریکا استراتیژی جدید خود در قبال جنگ در افغانستان را اعلام کرد. اعزام بیش از 30 هزار سرباز اضافی به افغانستان برای یک طرفه شدن جنگ در این کشور عمده ترین موضوع مطرح شده در این استراتیژی است. توجه به بخش های بازسازی، حکومت داری، زراعت و سرانجام بهبود زنده گی مردم از موارد دیگریست که در این استراتیژی گنجانیده شده است.
اقدام به افزایش نیرو و درخواست از کشورهای هم پیمان ناتو در مبارزه با تروریزم در افغانستان در حالی از سوی رییس جمهور اوباما صورت گرفت که گفته می شود کشورهای عضو ناتو با گونه های متفاوتی این درخواست را استقبال نموده اند. بریتانیا پذیرفت که 500سرباز اضافی به افغانستان بفرستد. سفیر روسیه در ناتو از بیشتر شدن همکاری کشورش به افغانستان خود داری نمود، آسترالیا و پولند نیز از اعزام سرباز بیشتر در کنار نیروهای نظامی امریکایی در افغانستان خبر داد.
پیروزی در جنگ، بازسازی افغانستان، تامین امنیت، پیشرفت و انکشاف در بخش های عمده ی این کشور مواردی است که در استراتیژی جدید اوباما و در استراتیژی قبلی وی اعلام گردیده است. پیروزی در جنگ از راه جنگ و فشار تنها نسخه ی تجویز شده در مورد افغانستان است که بیشتر و همواره از سوی نیروهای بین المللی به خصوص ایالات متحده ی امریکا به آن تاکید گردیده است اما نه در حال و نه در گذشته در اعلام چنین برنامه های کلان برای افغانستان کمتر و شاید هم هیچگاه برای جلوگیری از کشته شدن مردم ملکی در جریان نبرد ها توجه صورت نگرفته است. افزایش نیرو در افغانستان بدون شک شدت نبردها و درگیری های مسلحانه با مخالفین را در قبال خواهد داشت این در حالیست که هیچ موردی برای مصوون بودن مردم ملکی در این میان پیش بینی نشده است.
تجارب تلخ بمباران مناطق ملکی در سال های گذشته که کشته شدن صدها تن از مردم را در قبال داشت مورد عمده یی است که دولت، مردم و نهاد های دفاع از حقوق بشری به آن پرداخته اند اما با وجود واکنش تند رییس جمهور کشور، اعتراض مردم با راه اندازی تظاهرات، و حتی حمله بالای نیروهای خارجی در پیوند به کشته شدن مردم ملکی تاثیر کمتری بالای این حرکت داشت و در حال حاضر نیز بازداشت، کشتن و بعضا هم حمله ی هوایی قوای خارجی بالای مردم ملکی جریان دارد.
با این همه لازم است تا نهادهای حقوق بشری که همواره افزایش کشته شدن مردم ملکی را تنها با ابراز نگرانی استقبال نموده در کنار دولت افغانستان به این وضعیت توجه نموده و پیش از آن که این کشور بار دیگر میدان نبرد های سنگین نیروهای بین المللی، سربازان افغان و شورشیان مسلح شود راهکاری برای مصوون بودن مردم ملکی دریابند و یا لااقل تضمینی بدست آورند که نیروهای خارجی با آنچه سوء تفاهم خوانده می شود مردم ملکی را هدف قرار نداده و از بین نبرند.