نورستان در شرق افغانستان از چند روز به اینسو شاهد حملات سنگین نیروهای مخالف دولت است. گفته می شود در این نبردها شمار زیادی از تند روان پاکستانی نیز اشتراک دارند. ولسوالی برگ متال این ولایت، جایی که صحنه ی درگیری های خونین بین دوجناح است منطقه ی هم مرز با پاکستان می باشد که در سال های اخیر بارها شاهد حملات وعبور شورشیان مسلح از همین طریق به خاک افغانستان بوده است.
گفته می شود طالبان پاکستانی به رهبری ملا فضل الله یکی از رهبران تند روان در این درگیری شامل اندهر چند تاهنوز شمار دقیق کشته شده های مهاجمین مشخص نگردیده است اما شاهدان عینی می گویند دها تن از طرف های درگیر در این نبرد به قتل رسیده اند.
حمله ی طالبان در نورستان درحالی صورت گرفته است که کابل به زودی شاهد برگزاری اجلاس بزرگی به اشتراک شمار زیادی از بزرگان قومی، نماینده های مردم و افراد مُصلح از بیرون افغانستان خواهد بود تا از این راه ، راهکار مناسبی را برای برون رفت از تشنج در افغانستان جستجو کنند. این اجلاس که به جرگه ملی مشورتی برای صلح مسما است درگذشته نیز دوبار به سبب آنچه دلایل تخنیکی خوانده شده بود به تعویق افتاد.
اما نبر در نورستان در زمانی که افغانستان در آستانه ی برگزای این جرگه قرار دارد چه تاثیر بر روند این اجلاس و نتایج آن خواهد داشت؟
حمله ی وسیع طالبان پاکستانی در خاک افغانستان و درگیری چندین روزه ی آنها برای سقوط ولسوالی برگ متال به دست طالبان چه پیامی را می تواند برای مردم در چین مقطع زمانی برساند؟ آنچه مشخص است این که نه حکومت پاکستان و نه گروه های طالبان وابسته به پاکستان آنچه را که گفته می شود برای صلح و ثبات در افغانستان موثر است تحمل ندارند. هشت سال جنگ و تجربه در افغانستان نشان داده است که شورشیان طالب که بیشتر از آن سوی مرز رهبری می شوند در مقاطع مختلفی که بحث صلح و رسیدن به افغانستان مطرح شود فعال تر می گردند. بدون شک این خواسته ی استخبارات پاکستان و در واقع حکومت آن کشور برای افغانستان است. ماه ها پیش زمانی که حکومت افغانستان از اجلاس صلح و گفتگو با طالبان حرف می زد پاکستان به یک باره گی شماری از رهبران طالب را که از سال ها در خاک آن کشور حضور داشتند بازداشت و زندانی نمود. بدنبال این وضعیت واضح شد که افراد بازداشت شده در تلاش مذاکره و مفاهمه با دولت بودند و این موضوع از سوی سرمنشی سازمان ملل نیز تایید گردید.
این حرکت نشان داد که حکومت پاکستان هر اقدامی را که باور برای آوردن صلح در افغانستان در آن بیشتر متصور باشد سبوتاژ نموده ومختل می نماید.
با توجه به این وضعیت به خوبی مشخص است که دولت افغانستان باید برای آوردن صلح دراین کشور با مخالفین مسلح، سازمان های استخباراتی کشورهای همسایه به ویژه ایران و پاکستان و حکومت های این کشور ها مذاکره نموده وتلاش نماید تا آنهاواقعا دست از مداخله در افغانستان بردارند. درغیر آن مذاکره با طالبان، تفاهم با آنها و اعتماد به چنین مذاکرات ممکن است مانند گذشته نتایج سودمندی در قبال نداشته باشد.
-
-
-
