به تازه گی ایالات متحده ی امریکا اعلام نمود که 30 ملیون دالر را برای کمک به زارعان افغان در جنوب کشور مساعدت خواهد کرد. یک مسوول اداره ی انکشافی ایالات متحده می گوید که این هزینه بیشتر برای رشد باغداری و بلند بردن حاصلات میوه به کار خواهد رفت تا به این وسیله زمینه ی رشد کشت قانونی و حلال در جنوب افغانستان مساعد شود و کشاورزان از زرع خشخشاش و تولید مواد مخدر دست بکشند.
کمک 30 ملیون دالری ایالات متحده برای کشاورزان افغان در حالی صورت می گیرد که زارعان از سال هاست که با بحران اقتصادی،عدم دسترسی به امکانات و وسایل حتی عادی تخنیکی، وهزاران مشکل دیگر مواجه اند.
بررسی های انجام شده در افغانستان به خصوص در ساحاتی که کوکنار در آن زرع می شود در طی سال های گذشته نشان داده است که بیشتر کشاورزان به دلیل فقر اقتصادی وتهیه ی امکانات بخور ونمیر به کشت کوکنار تمایل نشان داده و از این راه زمینه ی تمویل و ادامه حیات خود و خانواده ی خود را جستجو نموده اند
نبود امکانات زراعتی مانند تخم های اصلاح شده ی بزری، کودکیماوی، عدم دسترسی به آب، نبود امکانات ابتدایی مانند کلینک، شفاخانه، مکتب و دیگرموارد از یک سو و تشویق و حتی تهدید مخالفین ومافیای مواد مخدر برای کشت کوکنار وپرداخت هزینه های بزرگ برای دهقانان ازسوی دیگر سبب گردیده است که زارعان افغان به کشت کوکنار دل خوش کنند و حتی در بسیاری موارد تا پای جان برای دفاع از کشتزارهای خود ایستاده گی نشان دهند.
دولت در طی هشت سال گذشته با راهکار های متفاوت و درعین حال غیر عملی خواسته کشت کوکنار را مهار کند اما تجارب نشان داده است که هیچ یک از این راهکار ها به شمول تخریب جبری مزارع خشخاش و زندانی نمودن کشاورزان به جرم کشت کوکنار نیز نتوانسته است از آمار کشت کوکنار در افغانستان بکاهد.
هرچند مقامات افغان مدعی اند که در بسیاری از ولایت های کشور کشت کوکناربه صفر تقرب نموده واز این بابت هزینه های هنگفتی را به این ولایتها نیز اختصاص داده اند اما رقم 90 درصد تمویل کننده ی مواد مخدر جهان که از سال هاست در کنار نام افغانستان وجود دارد و با وجود این همه تلاش ها یک درصد از آن کاسته نشده نشان می دهد که آنچه فعالیت مثمر در این راه خوانده شده کوچکترین اثری مثبتی نداشته است.
به هرترتیب آنچه واضح است این که زارعان افغان به کمک نیازدارند. این کمک از ارائه ی بدیل کوکنار گرفته تا ایجاد زمینه های زنده گی بهتر برای خود وخانواده ی کشاورزان را در بر می گیرد که بدون شک هزینه کلان و تلاش فروان می طلبد. با توجه به تجارب سال های گذشته می توان گفت که شاید تنها راهکار موثر برای محو کوکنار در افغانستان تلاش بیشتر برای بهبود زنده گی زارعان، ارائه ی بدیل مناسب به عوض کوکنار، و توجه جدی به مبارزه با مواد مخدر از راه اصولی ومنطقی آن خواهد بود.
-
-
-
